วันอังคารที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2552
- - - - - - -
มีความสุขมากไหม กับการได้โทษใครสักคนอยู่ตลอดเวลาว่าเป็นสาเหตุให้เธอไม่มีความสุข?
มีความสุขมากไหม กับการขุดคุ้ยเรื่องในอดีตมาทำร้ายตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าราวกับชีวิตนี้ไม่มีอย่างอื่นจะทำ?
มีความสุขมากไหม กับการจัดฉากให้ตัวเองดูเป็นคนอดทนน่าสงสาร แล้วโยนบาปให้อีกฝ่ายเป็นคนใจร้าย?
มีความสุขมากไหม กับการชี้แจงความระยำอำมหิตของอีกฝ่ายเสียใหญ่โต แต่เอ่ยถึงเรื่องที่เธอเองก็ผิดพลาดเพียงเสี้ยวเดียว?
ฉันเหนื่อยล้าเกินกว่าจะคิดหาคำตอบให้กับเรื่องที่เกิดขึ้นอีกแล้ว และฉันก็ไม่คิดแก้ตัวไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด ใช่ ฉันโกรธ ฉันเจ็บ ฉันเสียใจ ฉันเป็นฝ่ายหันหลังให้ แต่ฉันก็มีเหตุผลของฉัน ทำไมฉันจะต้องทนอยู่ในสถานการณ์ที่ฉันไม่มีความสุข และทำไมฉันจะระบายความเสียใจขมขื่นนี้ออกมาในฐานะคนธรรมดาคนหนึ่งไม่ได้ มันเป็นสิทธิ์ของฉันไม่ใช่หรือ
อย่างน้อยฉันก็ไม่ได้โพนทะนาให้ใครมาช่วยรุมประณามคนที่ทำให้ฉันเจ็บปวด ว่าคนคนนั้นเป็นคนเลวร้าย ฉันให้ความโกรธและความชอกช้ำนี้โลดแล่นอยู่แต่ในพื้นที่ที่คนทุกคนเป็นเพียงจินตนาการของฉัน ฉันไม่ได้ร้องขอความเห็นใจให้ใครมาสงสาร หรือมาช่วยคิดแก้แค้นเหยียบย่ำฝ่ายที่สร้างแผลให้ใจฉัน ฉันก็แค่อยากจะปล่อยให้อารมณ์ได้ดำเนินไปตามกลไกของมัน เหมือนอย่างที่ใครๆเขาทำกันยามทุกข์ใจ
ถ้าแม้แต่การที่ฉันบำบัดจิตใจเป็นการส่วนตัว ก็ยังเป็นชนวนให้เธอกล่าวโทษฉันได้ไม่เลิกราว่าฉันทำร้ายเธอแค่ไหน ฉันคงต้องไปตายเสียกระมังเธอจึงจะพอใจและมีความสุขขึ้นมาได้ ใช่สินะ เธอเท่านั้นที่สามารถเจ็บปวดได้คนเดียว เธอเท่านั้นที่ไม่เคยผิดอะไรเลย เธอเท่านั้นที่น่าเห็นใจที่สุดแม้ว่าที่ผ่านมาฉันเองก็ทุกข์ทนจนอยากจะฆ่าตัวเอง
เธอช่างเป็นคนแสนดี ไม่ว่าฉันจะชั่วช้าเพียงไหนเธอก็ยังไม่เปลี่ยนแปลงความรู้สึกดีๆที่มีให้ เธอช่างเสียสละ ยอมเจ็บปวดเพราะอยากจะรัก ทั้งๆที่คนที่เธอรักก็มีแต่ทำให้เธอบอบช้ำอยู่เสมอ ฉันนี่มันช่างตาบอดและโง่บัดซบเสียจริงที่มองไม่เห็นความรักและความเสียสละของเธอ ถ้าจะว่ากันอย่างภาษาชาวบ้าน ก็ต้องเรียกว่าโง่เหมือน "ควาย" ใช่ไหม?
แต่ก็ไม่ใช่ควายตัวนี้อย่างฉันหรอกหรือ ที่แม้กลุ้มใจยามที่พ่อป่วยเป็นมะเร็ง ยามที่ไม่รู้ว่าจะเรียนหนังสือจบไหม ยามที่มีปัญหารอบด้านรุมเร้า แต่ก็ยังอดทนนั่งฟังคนดีที่นึกถึงหัวอกคนอื่นอย่างเธอพูดพล่ามเป็นเวลาสี่ห้าชั่วโมง เพียงเพราะเธอต้องการแสดงความไม่พอใจที่ฉันไปพูดเล่นกับใครอื่นทางอินเตอร์เน็ต และทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองสำคัญน้อยลง
ไม่ใช่ควายตัวนี้หรอกหรือ ที่เธอไม่เคยเคารพความเห็น ไม่เคยฟังในสิ่งที่ฉันแนะนำด้วยความหวังดี ตลอดเวลาที่ผ่านมา เพื่อนเธอเตือนเธอได้ แนะนำอะไรเธอก็ฟัง เพื่อนเธอเข้าใจเธอทุกอย่าง แต่ฉันมันเป็นแค่ควายตัวหนึ่ง จึงเตือนเธอไม่ได้ คำแนะนำไม่ควรค่าแก่การรับฟัง และไม่มีสติปัญญาเพียงพอที่จะเข้าใจเธอ ควายอย่างฉันพูดอะไรไป ก็เป็นเหมือนเขาขวิดที่ทำให้เธอเจ็บปวดทุรนทุรายไปเสียหมด
ไม่ใช่ควายตัวนี้หรอกหรือ ที่ชอกช้ำซ้ำซากเพราะคำพูดที่เชือดเฉือนหัวใจของเธอ เพราะความเห็นแก่ตัว เอาแต่ใจ สักแต่อยากจะเอาชนะของเธอมาไมรู้เท่าไร และควายตัวเดียวกันนี่ล่ะ ที่ไม่รู้ประสีประสาวิ่งเต้นตามคำโกหก ตามสารพัดวิธีที่เธอจะสรรหามาทำให้ฉันรู้สึกผิด รู้สึกว่าฉันเป็นฝ่ายทำร้าย ทั้งๆที่ควายอย่างฉันไม่เคยคิดทำร้ายเธอ ซ้ำยังมีแต่จะอยากทำทุกสิ่งทุกอย่างให้เธอมีความสุข แต่มันก็คงไม่เคยพอสำหรับเธอ เพราะฉันก็มีความสามารถแค่ระดับควายตัวหนึ่ง ทุกสิ่งที่ทุ่มเทไป ย่อมไม่ดีเท่าสิ่งที่เธอได้รับจากเพื่อนมนุษย์และคนที่รักเธออีกเป็นร้อยเป็นพันอยู่แล้ว
ไม่ใช่ควายตัวนี้หรอกหรือ ที่เคยดีใจกับจดหมายยาวหลายหน้ากระดาษที่เธอเคยเขียนมาปรับความเข้าใจ เพียงเพื่อจะ "บังเอิญ" มารู้เข้าในหลายเดือนต่อมาว่าที่แท้เธอก็แทบจะลอกเนื้อหามาจากคำแนะนำคนอื่น แม้กระทั่งคำขอโทษที่เธอมีให้ฉัน เธอก็ไม่ได้คิดเอง ถึงฉันจะเป็นควาย แต่ฉันก็พอเข้าใจได้ว่ามนุษย์เราไม่มีทางจะเขียนอะไรได้เหมือนกันทุกตัวอักษรได้ทีละหลายย่อหน้า แต่แม้จะรู้อย่างนั้นฉันก็ยังเงียบเฉยไป เพราะฉันไม่อยากจะหาเรื่องเธอ ฉันยังอยากจะมองเธอในแง่ดีว่าเธอไม่ได้ตั้งใจ หรือบางทีก็อาจเป็นเหตุผลง่ายๆว่าเพราะฉันเป็นควาย ฉันจึงไม่รู้จักแสดงภูมิเสียบ้างว่าฉันรู้อะไร เหมือนอย่างที่เธอพยายามแสดงภูมิเพื่อจับผิดฉันอยู่เสมอ
ไม่ใช่ควายตัวนี้หรอกหรือ ที่หน้าโง่ออกไปพบเธอครั้งแล้วครั้งเล่าทั้งๆที่แผลเดิมทางอารมณ์ยังไม่หายดี ถ้าฉันมีมันสมองฉลาดได้ของมนุษย์สักครึ่งหนึ่งฉันคงรู้จักเข็ดหลาบ แต่เพราะฉันมันเป็นควาย ฉันถึงปล่อยให้เธอจูงจมูกมานานถึงสี่ปี เธอยังจำครั้งสุดท้ายที่เธอมาจูงควายอย่างฉันไปเดินเล่นได้ไหม เธอหลอกล่อให้ฉันตายใจด้วยท่าทางสบายๆและคำพูดอ่อนหวาน ก่อนจะขุดเอาเรื่องเดิมมาตีแสกหน้าฉันอีก ให้ฉันรู้สึกว่าฉันเป็นฝ่ายทำร้ายเธอ เพราะเธอรีบออกตัวก่อนเสียดิบดีว่าเธอไม่โกรธ เธอเตรียมการถึงขนาดพิมพ์ข้อความที่ฉันเขียนระบายไว้ในบันทึกเป็นการส่วนตัวมาเก็บไว้ ซึ่งเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เธอเคยทำให้ฉันรู้สึกเสียใจเมื่อสองปีก่อน แต่ฉันไม่เคยส่งให้เธออ่านเพราะกลัวเสียเองว่าเธอจะเสียใจ
ทว่าในวันนั้น เธอกลับเอามายื่นตรงหน้าราวกับต้องการฟื้นฝอยหาตะเข็บ ต้องการจะเก็บทุกอย่างมาทำให้เป็นเรื่อง เพราะเธอคงไม่เคยอยากให้ควายอย่างฉันได้สบายใจเลยสักครั้ง และควายอย่างฉันที่ก็ได้แต่อึ้งจนกระเดือกอะไรไม่ลงและนั่งเงียบทั้งๆที่รู้แก่ใจดีว่าเธอโกหก เธออ้างว่าเธอ "เพิ่งเห็น" ทั้งๆที่ฉันตั้งค่าให้ฉันที่เป็นเจ้าของบันทึกนั้นอ่านได้คนเดียวไว้นานแล้ว แต่ที่เธอได้อ่าน ซ้ำยังถือวิสาสะพิมพ์เก็บไว้โดยไม่คำนึงถึงมารยาทว่ามันเป็นข้อเขียนส่วนตัว ก็แสดงว่าเธอมีเจตนาแรงกล้าที่จะเก็บมันไว้หาเรื่องฉันเลยทีเดียว
ไม่ใช่ควายตัวนี้หรอกหรือ ที่พยายามเก็บความรู้สึก พยายามไม่พูด ไม่ต่อว่าเธอเพราะกลัวเธอจะเสียใจ ทั้งๆที่ฉันเองก็แทบกระอักเลือดด้วยความอึดอัด ด้วยความผิดหวัง ด้วยวาจาที่เอาแต่ตัวเองเป็นที่ตั้งของเธอ ควายอย่างฉันนี่ล่ะที่จะคิดจะพูดอะไรก็นึกถึงใจเธอทุกอย่าง ว่าเธอจะเจ็บไหม จะเสียใจไหม ควายอย่างฉันนี่ล่ะที่พยายามไม่พูดเรื่องไม่ดีของเธอกับใครๆ เพราะฉันเป็นห่วงว่าโลกนี้มันกลม เกิดใครมารู้เข้าจะเข้าใจเธอผิด จะคิดว่าเธอเป็นคนไม่ดี แต่กลับกลายเป็นว่าควายอย่างฉันนี่เองที่เธอพร้อมจะเอาไปวิพากษ์วิจารณ์ในทางร้ายกับคนอื่นที่ไม่ได้รู้จักตัวตนของฉันเลยแม้แต่นิดเดียว เพียงเพราะเธออยากให้มีคนเห็นใจ ให้มีคนซาบซึ้งไปกับความเจ็บปวดทุกข์ทนหนักหนา ให้คนรู้สึกว่าชีวิตเธอมันช่างมีแต่ถูกกระทำ ถูกรังแก ถูกย่ำยี
ไม่ใช่ควายตัวนี้หรอกหรือ ที่มีใจนึกถึงเธอเมื่อเธอจะไปเรียนต่อ ส่งดอกไม้ ส่งบัตรอวยพร ส่งปฏิทินหวังให้เธอไว้เป็นกำลังใจ ซ้ำยังเขียนจดหมายยาวสิบสองหน้ากระดาษไปถึงเธอ เพื่อแสดงความปรารถนาให้เธอพบแต่สิ่งที่ดี ทั้งๆที่ฉันก็ยังเจ็บช้ำจากการกระทำในอดีตของเธอไม่น้อย แต่เธอก็ไม่เคยมองเห็นเจตนาดี คงยังมองว่าฉันมันก็แค่ควายตัวหนึ่งที่ทำอะไรตามใจตัวเองเฉกเช่นสัตว์เดรัจฉาน นึกจะไปก็ไป นึกจะมาก็มา และดีแต่ทำร้ายเธอเท่านั้น
แต่อย่าลืมสิว่าเมื่อไม่นานมานี้ ควายอย่างฉันยังอยากจะเก็บสายใยบางๆนี้ไว้ อยากจะเอื้อมมือไปจับมือเธออีกครั้ง แต่เธอก็ปัดมันทิ้งด้วยความระแวง ด้วยความเคยชินกับการมองโลกในแง่ร้าย เมื่อเป็นอย่างนั้นฉันจึงเห็นควรว่าจะต้องยุติทุกอย่าง และช่วยไม่ได้ที่เธอไม่เห็นค่าโอกาสที่ฉันหยิบยื่นให้เอง ควายโง่อย่างฉันจำได้ดีทีเดียวว่าฉันให้โอกาสเธอบ่อยครั้งแค่ไหน แต่ทุกครั้งที่เธอได้โอกาสไป เธอก็ไม่เคยทำอะไรให้มันดีขึ้นเลย
ไม่ใช่ควายตัวนี้หรอกหรือ ที่เธอคิดว่าหลอกได้ทุกอย่าง ไม่ว่าจะกุเรื่อง จับแพะชนแกะ หรือสร้างสถานการณ์ให้ดูว่าตัวเองต้องมาพบเรื่องสะเทือนใจโดยไม่คาดฝัน เธอไม่เคยไปเสาะแสวงหาอะไรเพื่อจะจับผิดฉันเลย มีแต่ฉันนี่ล่ะที่คอยขว้างปาความเสียใจไปถูกตัวเธอเสมอ ใช่สิ นอกจากฉันจะโง่เหมือนควายแล้ว ฉันมันยังต่ำช้าสามานย์ แถมสร้างความทุกข์ให้เธอไม่หยุดหย่อนอีกด้วย แต่ไม่ใช่ควายตัวนี้หรอกหรือ ที่เธอตบตา เหยียบย่ำ ปรักปรำ และกล่าวโทษมานานแสนนาน ทั้งๆที่ฉันก็รู้ตื้นลึกหนาบางมาตลอด แต่ก็ยังทน ทน และทน จนเธอเห็นฉันเป็นแค่ใครสักคนที่คิดจะหลอกหรือปลุกปั่นอย่างไรก็ได้ ซ้ำยังแทบไม่เคยปฏิบัติต่อฉันด้วยความเคารพจากใจเลย
ไม่ใช่ควายตัวนี้หรอกหรือ ที่พยายามพูดกับเธอด้วยวาจาสุภาพและถนอมความรู้สึก ที่พยายามเก็บความโกรธจนอัดแน่นเป็นปัญหาทางใจ ที่รักษาความรู้สึกเธอจนภาวะอารมณ์ฉันแทบแตกสลาย ไม่ใช่ควายตัวนี้หรอกหรือ ที่ต้องให้เข้าพบจิตแพทย์และนักจิตบำบัดเป็นเวลาไม่รู้กี่ชั่วโมง เพื่อขจัดความโกรธที่ไม่เคยยอมรับออกไป ไม่ใช่ควายตัวนี้หรอกหรือ ที่ไม่อยากจะยอมรับว่าตัวเองโกรธ เพราะไม่อยากจะเชื่อว่าเธอที่ฉันให้ทั้งรักและศรัทธา จะทำให้ฉันทั้งเจ็บปวด ขมขื่น ผิดหวัง และโกรธได้ถึงเพียงนี้
ไม่ใช่ควายตัวนี้หรอกหรือ ที่เธอพร่ำเพ้อว่ารักและอยากให้มีความสุขยิ่งกว่าตัวเอง แต่ในทางกระทำเธอก็มีแต่อยากจะสนตะพายให้ฉันเดิน ให้ฉันเป็น ให้ฉันวิ่งเต้นไปตามที่เธอต้องการ เธอเคยแสดงว่ารักและเป็นห่วงฉันในทางอื่นที่นอกเหนือไปจากคำพูดของเธอบ้างไหม หรือเธอคิดว่าควายอย่างฉันแค่บอกด้วยลมปากมันก็เพียงพอแล้ว ควายโง่อย่างฉันในสายตาเธอคงจะแยกแยะไม่ออกสินะ ว่าการกระทำและคำพูดของเธอมันสวนทางกันโดยสิ้นเชิง เธอบอกว่ารักควายอย่างฉัน แต่เธอเคยทำอะไรให้ฉันรู้สึกว่าเธอถนอมใจฉันบ้าง หรือบางทีฉันอาจโง่เง่าเกินกว่าจะเข้าใจนิยามรักที่ซับซ้อนของมนุษย์อย่างเธอก็ได้ ใช่ สุดท้ายความผิดก็ตกเป็นของควายอย่างฉันเอง ที่ไม่ฉลาดพอ ไม่เข้าใจเธอมากพอ
ไม่ใช่ควายตัวนี้หรอกหรือ ที่ยังหน้าโง่เป็นห่วงเธอ คอยตามไปดูความเป็นไปอย่างเงียบๆ ว่าเธอจะสุขสบายดีไหม แต่นับวันเจตนานั้นก็ทำให้ควายอย่างฉันได้รู้อะไรมากมายที่ฉันไม่เคยได้รู้ ได้ตาสว่างว่าสิ่งดีๆที่ทำไปนั้นมันไม่เคยติดอยู่ในความทรงจำเธอเลย จะผ่านไปกี่วันกี่คืน ฉันก็ยังเป็นควายตัวเดิมที่ทำให้เธอทุกข์ทน ให้เธอมีแต่เรื่องทรมานไปบันทึก แต่เรื่องที่ฉันทำสิ่งดีๆเพื่อเธอ เรื่องที่ฉันให้อภัยเธอมากมายชนิดที่ควายเท่านั้นจะให้ได้ เธอทำเหมือนมันไม่เคยเกิดขึ้น
ยามที่ควายอย่างฉันปกป้องตัวเองเพราะเจ็บกับรอยแผลที่เธอฝากไว้อย่างมากมาย เธอก็คิดว่าควายอย่างฉันมันโง่ด่วนตัดสินเธอเพราะเห็นเธอทำสิ่งไม่ดีกับคนอื่น อพิโถ เธอคงจะคิดว่าที่เธอทำกับฉันมาตลอดนั้นมันดีเสียเหลือเกิน ไม่เคยทำให้ฉันเสียน้ำตา ไม่เคยทำให้ฉันขมขื่นเลย ไม่ทำให้ฉันมองเห็นธาตุแท้ของเธอใช่ไหม เธอควรจะรู้ไว้เสียด้วยว่าควายอย่างฉันรู้นิสัยเธอ และอยู่กับเธออย่างเจ็บปวดมาตลอด แต่ก็โง่พอที่จะอยู่ตรงนั้นเพียงเพราะเคย "หวัง" ว่าเธอจะเปลี่ยนแปลงสักวัน
จากนี้ไป ฉันให้ขอให้สัตย์ต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในสากลโลกว่าฉันจะไม่ไปก้าวก่าย ไม่ไปติดตามชีวิตความเป็นไปของเธอ ไม่ไปอาจเอื้อมแตะต้องหรือรับรู้ความรู้สึกที่บอบบางของเธออีก หากฉันยังเสนอหน้าไปรับรู้ ยังพยายามติดตามเรื่องของเธอโดยเจตนา ยังหาเรื่องใส่ตัว ก็ขอให้ฉันเจ็บปวดมากกว่าที่เป็นอยู่อีกพันเท่า เพราะฉะนั้นขอให้เธอสบายใจได้ ว่าควายอย่างฉันจะไม่วิ่งเข้าไปหาปลายมีดให้มันเสียบจนทะลุไปถึงขั้วหัวใจซ้ำซากอีกแล้ว ควายอย่างฉันยินยอมให้เธอแต่งตั้งฉันเป็นไอ้สารเลวในโลกของเธอได้โดยถาวร เพื่อที่เธอจะได้มีฉันไว้คอยโทษและปรักปรำ เพื่อที่เธอจะได้เป็นนางเอกของเรื่องที่แสนดีและอดทนสมใจเธอ
ควายอย่างฉันสัญญาว่าจากนี้จะไม่เดือดร้อนแก้ต่างอะไรให้ตัวเองอีกเป็นอันขาด ซ้ำยังอนุญาตให้เธอนำเนื้อความทั้งหมดนี้ไปอ้างอิงต่อได้ เพื่อเพิ่มอรรถรสในการทำให้ผู้คนสงสารและเห็นใจ แต่ฉันก็หวังว่าอย่างน้อยเธอจะกล้าหาญและซื่อสัตย์พอที่จะยกไปทั้งหมด ให้ผู้รับรู้ได้เห็นว่าความเลว ความใจร้าย ความเย็นชาที่เธอพยายามยัดเยียดให้ควายอย่างฉันนั้น มันมีที่มาที่ไปอย่างไร
ในเมื่อฉันมันควายก็เท่านั้น เดรัจฉานก็เท่านั้น โง่ก็เท่านั้น ทำให้เธอเจ็บปวดก็เท่านั้น แล้วเธอจะมารักฉัน จะมาโอดครวญเพ้อหาฉันอยู่ทำไม อย่างหนึ่งที่เธอควรจะรู้ไว้ก็คือ ควายอย่างฉันแม้จะโง่แต่ก็มีหัวใจ ฉันให้เธอสนตะพายมานานด้วยความเชื่อว่าเธอรักและเคารพฉันอย่างที่ฉันรักและเคารพเธอ แต่การกระทำของเธอไม่เคยทำให้ฉันสัมผัสได้ถึงความรักที่แท้จริงเลย ทุกอย่างมีแต่สิ่งที่เธอต้องการเท่านั้น เธอไม่เคยนึกถึงใจฉัน ไม่เคยละเอียดอ่อนกับความรู้สึกฉันเหมือนอย่างที่เธอคาดหวังให้ฉันละเอียดอ่อนกับความรู้สึกเธอ
เธอจะอ้างหรือว่าความรักของเธอคือสิ่งของมากมายที่เธอให้ คือการที่ด้นดั้นมาหาฉันยามที่เธอรู้สึกว่าจะเสียฉันไป แต่นอกจากนั้นแล้วมีอะไรอีก และมีอะไรที่เทียบกับสิ่งที่ฉันให้เธอไปได้บ้างไหม ในเมื่อฉันเองก็ให้เธอมากมายเช่นกัน ทั้งข้าวของ กำลังใจ ความหวังดี ความเป็นห่วงเป็นใย ตลอดจนเวลามหาศาลที่คอยรับฟังและช่วยคิดปัญหาของเธอ ทั้งๆที่ชีวิตฉันก็มีเรื่องที่แก้ไม่ตกไม่รู้เท่าไร
แต่นอกจากเห็นฉันเป็นควายแล้ว เธอคงจะเห็นฉันเป็นแค่กระโถนอาจมที่เธอมีไว้ระบายของเสียเท่านั้นอีกด้วย เพราะเมื่อเธอได้สิ่งที่เธอต้องการเธอก็มีความสุขของเธอไปคนเดียว หรือยามมีเรื่องดีๆก็ไม่คิดจะแบ่งปันเพราะเธอถือว่าเธอสมปรารถนาของเธอแล้วนี่ แต่ยามที่มีทุกข์สิ เธอรนให้คนต้องมารับฟังเธอ มาห้อมล้อมเธอ เพราะเมื่อเธอไม่ได้สิ่งที่เธอต้องการเธอก็คอยจิกให้คนอื่นต้องช่วยคิด ช่วยทุกข์ ต้องรู้สึกผิด ต้องหมองหม่นไปกับเธอด้วย
ควายอย่างฉันไม่ได้คาดหวังให้เธอต้องมาช่วยแก้ปัญหาชีวิต ไม่เคยคิดว่าเธอต้องมารับผิดชอบความทุกข์ส่วนตัว ควายอย่างฉันขอแค่เราได้มีเวลาดีๆร่วมกันก็พอแล้ว แต่เธอก็เอาแต่จะคอยแบ่งความทุกข์ของตัวเองให้ฉัน ไม่เคยนึกว่าชีวิตฉันมีเรื่องอื่นที่สำคัญไม่น้อยไปกว่าเรื่องของเธอหรือสำคัญกว่าเธอ ซ้ำเวลาที่ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี ยามที่แผลความสัมพันธ์จะสมาน เธอก็จะต้องหาเรื่องความทุกข์งี่เง่าหรือรื้อฟื้นเรื่องในอดีตมาทำลายบรรยากาศทุกครั้งไป เพราะฉะนั้นถ้าควายอย่างฉันจะรื้อฟื้นอย่างที่ทำอยู่นี่บ้าง เธอก็คงจะเข้าใจและใจกว้างพอที่จะไม่คิดว่านี่คือการหาเรื่องทำร้ายเธอใช่ไหม ในเมื่อที่ผ่านมาเธอก็ทำกับควายอย่างฉันแบบนี้อยู่เสมอ แล้วเชื่อว่ามันเป็นวิถีหนึ่งของการแสดงออกถึงความรักนี่
แต่หากทั้งหมดนี้คือสิ่งที่เธอเรียกว่าความรัก มันก็คงเป็นความรักชนิดที่แม้แต่ควายอย่างฉันยังไม่ต้องการ ทุกครั้งที่เธอเล่นละครโรงเล็กของเธอ ทุกครั้งที่เธอเล่นสงครามประสาทและเกมอารมณ์อย่างสนุกสนาน ด้วยคิดว่าควายอย่างฉันคงอ่านไม่ออก เธอคงไม่รู้ตัวหรอกว่ามันค่อยๆทำลายความไว้วางใจและความเชื่อใจที่ฉันมีให้เธอไปอย่างมากมายจนไม่มีอะไรเหลือ อย่าลืมสิ ฉันเป็นแค่ควายตัวหนึ่ง ฉันไม่สันทัดนักหรอกกับการเล่นละครและฉากนักแสดงที่เธอปรุงแต่งอยู่เป็นระยะ ถ้ารักกัน ถ้าอยากให้มีความสุขด้วยใจจริง ทำไมเพิ่งจะมาตอกย้ำคร่ำครวญเอาในวันที่ฉันหยุดเป็นควายเพื่อเธอแล้ว ทำไมเธอไม่พูด ไม่คิด ไม่ร่ำร้องให้เร็วกว่านี้ หรือว่าในความเป็นจริงแล้วเธอก็แค่ใช้ความรักเป็นกับดักเพื่อล่อให้ฉันกลับไปเป็นควายให้เธอโขกสับทางอารมณ์เหมือนก่อน
ฉันเป็นควายให้เธอมาร่วมสี่ปี แล้วไหนจะยังอีกหลายเดือนที่ฉันยังลังเลอยู่อีกพักใหญ่ มันไม่ใช่เวลาน้อยๆ และเป็นระยะนานพอที่ทำให้แม้แต่ควายอย่างฉันยังมองเห็นวงจรอุบาทว์ที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนควายอย่างฉัน สัตว์ที่เขาเปรียบเปรยว่า "เจ็บแล้วทนคือควาย" ถึงขนาดเจ็บจนทนไม่ไหว ดังนั้นเธอคงเข้าใจใช่ไหมว่าความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นในโลกของฉันนั้นมันก็เกินจะรับได้จริงๆ
เธอบอกว่าควายอย่างฉันทำร้ายเธอ ทำให้เธอเจ็บปวดเหลือแสน ฉันฟังแล้วไม่ได้ภูมิใจหรือมีความสุขเลย เพราะถึงควายอย่างฉันจะโง่แต่ฉันก็มีสำนึกพอที่จะไม่ไปทำร้ายใคร เนื่องจากได้ฉันเรียนรู้มาอย่างเจ็บแสบที่สุดตลอดเวลาที่อยู่กับเธอว่าเวลาที่จิตใจถูกคนที่เรารักทำร้ายนั้นมันย่ำแย่แค่ไหน อาจเป็นความโง่ของฉันเองก็ได้ที่มองไม่เห็นความดีของเธออย่างที่ใครต่อใครเห็น แต่ควายอย่างฉันก็ตัดสินใจแล้วว่าฉันไม่ต้องการอยู่ใกล้เธออีก เพราะฉะนั้นเธอก็อย่ามายุ่งกับควายอย่างฉันอีกได้ไหม ไปอยู่กับเพื่อนมนุษย์ของเธอที่ทำให้เธอมีความสุขเถอะ ฉันมันทั้งเขลา ทั้งเดรัจฉาน เธอรู้อย่างนี้แล้วจะมัวเสียเวลากับฉันเพื่ออะไร
เธอจะด่าทอฉันว่าใจจืดใจดำอย่างไร ให้คนรอบข้างช่วยวิพากษ์วิจารณ์จนสาแก่ใจอย่างไร ฉันให้สิทธิ์นั้นกับเธอเต็มที่ แต่ขอให้ลืมฉันไปเสีย อย่าให้ควายที่ทั้งโง่ทั้งคอยแต่ทำร้ายเธอต้องเกะกะอยู่ในชีวิตเธออีกเลย มันไม่มีประโยชน์ถ้าเธอจะยังเฝ้าโทษฉันทั้งๆที่ฉันก็เดินจากมาแล้ว ตัดทุกช่องทางที่จะทำร้ายเธอแล้ว และตัวฉันเองก็รู้ดีว่าการที่ฉันอยู่ของฉันคนเดียวอย่างนี้ คือสิ่งที่จะทำให้ฉันมีความสุขที่สุด ได้โปรดเคารพการตัดสินใจของฉันด้วย อย่ายื้อ อย่ารั้ง อย่าหวัง อย่าคิดว่าฉันจะเปลี่ยนใจ เพราะแม้ฉันจะโง่บัดซบให้คนบางคนหลอกทำร้ายได้หลายครั้ง แต่ก็ไม่ได้โง่ถึงขนาดที่จะกลับไปเดินทางเดิมที่มุ่งหน้าสู่ปากเหวแล้วตกหลุมพรางเดิมๆ
ฉันอาจจะเป็นแค่ควาย และเธออาจจะคิดว่าเธอทำดีที่สุดแล้ว แต่ในชีวิตฉันที่แม้อาจจะเป็นแค่ชีวิตแบบควายๆในสายตาเธอ ฉันต้องบอกเธออย่างตรงไปตรงมาว่าฉันได้สิ่งที่ดีกว่านี้มาตลอด คนที่รักฉันไม่เคยทำให้ฉันรู้สึกเหมือนเป็นควาย ไม่เคยปฏิบัติกับฉันเหมือนควาย ไม่เคยเล่นกับความรู้สึกฉัน ไม่เคยโกหก ไม่เคยตั้งแง่ ไม่เคยทำตัวต่อหน้ามะพลับ ลับหลังตะโก ไม่เคยหาเรื่องชวนทะเลาะจุกจิก และแม้ไม่เคยประกาศปาวๆว่ารักฉันมากมาย แต่ในทางการกระทำแล้วกลับนึกถึงใจฉันทุกอย่าง พวกเขาฟังในสิ่งที่ฉันพูด ให้ความเคารพฉันในฐานะที่เป็นคนที่เขารัก และไม่เคยเอาฉันไปว่าร้ายเพื่อหาคนเข้าข้างเมื่อผิดใจกัน มีแต่จะหันหน้าเข้าหากันเพื่อร่วมมือทำให้ทุกอย่างดีขึ้น และที่สำคัญฉันไม่เคยรู้สึกเหนื่อยหรือทรมานเวลาที่อยู่กับคนเหล่านั้นเลย
ควายอย่างฉันขอเขียนเรื่องนี้เพื่อเธอเป็นพิเิศษและเป็นเรื่องสุดท้าย ใช่ เธอนั่นล่ะ เธอต้องรู้ตัวดี เพราะในโลกนี้ก็มีเธอเพียงคนเดียวที่จะทำให้ฉันเป็นได้ถึงขนาดนี้ และเธออย่าได้เข้าใจผิดไปว่าเรื่องอื่นๆนั้นมีบ่อเกิดจากเธอทุกครั้งไป อย่าได้สำคัญตนถึงขนาดนั้น เพราะเธอไม่ใช่ศูนย์กลางของโลกฉัน ฉันได้พูดคุยกับใครอีกมากมายที่เคยตกที่นั่งเดียวกัน และฉันก็มีผู้คนเหล่านั้นเป็นแรงบันดาลใจ ไม่ได้เกี่ยวกับเธอเลยสักนิดเดียว แต่สำหรับเรื่องนี้ ฉันมอบให้เธอโดยเฉพาะ เขียนเพื่อเธอ และมีความรู้สึกอย่างที่ถ่ายทอดออกมาได้ก็เพราะเธอ คราวนี้ล่ะ ที่เธอจะสามารถพูดกับใครต่อใครอย่างภูมิอกภูมิใจได้เต็มปากเต็มคำเสียที ว่าเรื่องนี้มีเธอเป็น "ตัวเอก" จริงๆ
ถ้าควายอย่างฉันในสายตาเธอก็คงจะเป็นได้แค่นี้และคิดได้แค่นี้ เธอก็ไม่ควรพยายามกอบกู้ความสัมพันธ์หรือเสียดายควายที่ไม่มีอะไรดีตัวนี้อีก เก็บความรักของเธอไปให้คนอื่นที่เขาเข้าใจเธอ รักเธอ และไม่เคยทำร้ายเธอไม่ดีกว่าหรือ จะเอาความรักสูงค่าของเธอมาให้ควายโง่ๆตัวหนึ่งอย่างฉันทำไม ในเมื่อฉันยอมรับแล้วโดยดุษฎีว่าฉันมันโง่ ตาต่ำ และเดรัจฉาน เพราะฉะนั้นฉันย่อมไม่คู่ควรกับเธอที่บอบบาง แสนดี อดทน และเสียสละหรอกใช่ไหม ยอมรับเถิดว่ามนุษย์อย่างเธอก็ควรต้องไปเดินบนถนน จะมามัวจมปลักในโคลนตมกับควายอย่างฉันที่ไม่มีอะไรดีทำไม เธอเองจะแปดเปื้อนมัวหมองโดยใช่เหตุ
ที่สำคัญเรื่องของเธอและควายในอดีตตัวนั้น ก็ขอให้เข้าใจและจดจำไว้ด้วยว่ามันจบลงแล้วจริงๆ ไม่มีอะไรต้องหวัง ต้องสงสัย ต้องตีความ ต้องขบคิดอีก แต่ฉันก็ขอปิดท้ายด้วยการให้เธอได้รู้ในสิ่งที่ฉันคิดและอดกลั้นมาตลอดเสียบ้าง เผื่อมันจะกระชากสติเธอได้ในบางเวลาที่เตรียมจะง้างปากกล่าวโทษฉัน ว่าเธอเองก็เคยทำกับควายตัวนี้ไว้เจ็บแสบเพียงไร ฉันอาจจะไม่ได้ลุกขึ้นมาทำร้ายตัวเองหรือแสดงออกว่ามีใครบางคนทำให้ฉันเสียใจแค่ไหน แต่หลายสิ่งที่เธอฝากฉันไว้ รู้ไหมว่ามันเชือดลึกและเจ็บยากจะคลายเสียยิ่งกว่าแผลของคนที่พยายามกรีดข้อมือตัวเอง และหากหัวใจฉันเปรียบได้กับข้อมือมนุษย์ที่ถูกทำร้าย ข้อมือนั้นก็คงจะถูกสับกระเด็นหลุดจากท่อนแขนไปนานโขแล้ว!
ฉันในตอนนี้ก็เป็นแค่ซากศพเท่านั้น เธอจะมาร้องไห้คร่ำครวญอย่างไรฉันก็ไม่สามารถฟื้นชีพขึ้นมาได้ หรือเธอจะเอามีดมาเสียบ เอาดาบมาฟัน ฉันก็ไม่อาจสัมผัสได้ถึงความรู้สึกเจ็บปวด เธอทำให้ฉันด้านชา ให้ฉันเป็นคนเลวที่ไม่อินังขังขอบกับความรู้สึกเธออย่างที่เธอต้องการสำเร็จแล้ว ดีใจไหม เธอทำให้ควายตัวนั้นเจ็บจนมันต้องจำ และมันก็ไม่อยากเจ็บซ้ำๆเพื่อคนอย่างเธอที่ดีแต่พูดว่ารัก แต่ก็รักมันได้เฉพาะตอนที่มันยอมเป็นควาย
ระหว่างนี้ถ้ายังไม่หนำใจ ก็จงโศกเศร้าให้พอ เจ็บช้ำให้พอ โอดครวญให้พอ โทษฉันให้พอ อยากทำอะไรสนองอารมณ์ตัวเองก็ทำไป ถ้าคิดว่าทำแล้วจะทำให้ชีวิตดีขึ้นหรือตัวเองมีความสุข แต่อีกไม่นานทุกอย่างจะเป็นแค่อดีต เพราะควายตัวเดิมไม่ได้อยู่ตรงนั้นในโลกของเธออีกแล้ว เธอคงจะหาเรื่องมันได้อีกไม่นาน และสักวันผู้คนก็ย่อมจะแหนงหน่ายที่เธอมัวพร่ำเพ้อกับคนที่ไม่มีตัวตนและไม่ได้มาตอแยกับเธอ ดังนั้นเธอควรจะเริ่มมองหาควายตัวใหม่ที่เธอคอยกล่าวโทษมันได้เสียที ชีวิตจะได้ตื่นเต้นกว่าเดิมสักนิด
และที่เธอได้รับคำแนะนำมาว่า "เขาด่ามึงขนาดนี้มึงยังไม่เปลี่ยนความรู้สึกอีกเหรอ มึงไม่คิดจะแก้แค้นคนใจร้ายแบบนี้ด้วยการลืมเขาให้หมดหัวใจบ้างหรือไง" ฉันก็สนับสนุนจากใจจริงให้เธอเชื่อและทำตามคำแนะนำนั้น เพราะถ้าเธอไปพูดกับใครต่อใครจนคนมองว่าฉันเป็นคนใจร้ายได้ ฉันมันก็คงไม่มีค่าอะไรที่เธอจะต้องมาจดจำ คิดถึง โหยหา หรือให้ความรู้สึกที่ดีใดๆอีก และฉันก็จะรอคอยให้เธอแก้แค้นควายอย่างฉัน ฉันจะรอวันที่เธอมาหัวเราะเยาะใส่ฉัน บอกฉันว่าในที่สุดฉันมันก็แค่ควายโง่และเลวบัดซบที่เคยผ่านมาในชีวิตเธอเท่านั้น และเธอได้พบคนที่ดีกว่า รักเธอมากกว่า เข้าใจเธอมากกว่า อดทนและให้อภัยเธอได้มากกว่าอีกมากมายโดยไม่ยากเลย
สิ่งสุดท้ายที่ควายอย่างฉันยังพอจะทำให้เธอได้ ก็คือภาวนาขอให้เวรกรรมไม่มีจริง เพราะถ้าคนที่อดทน คนที่พยายามจะเข้าใจเธอ คนที่คอยให้อภัยเธอได้อยู่เสมออย่างฉันยังรู้สึกเหมือนถูกใครกระทืบหัวใจซ้ำๆ รู้สึกเหมือนถูกทรยศหักหลัง รู้สึกเหมือนถูกใช้เป็นบันไดให้เธอเหยียบเพื่อตัวเธอจะได้ดูดีและรู้สึกดีขึ้น ยังเจ็บปวดและเข็ดหลาบชนิดต้องจดจำไปจนวันตายแบบนี้ ฉันก็ไม่อยากจะคิดเลยว่าสิ่งที่รอเธออยู่ข้างหน้านั้นคืิออะไร หากว่าชีวิตเราทุกคนต้องดำเนินไปตามกงเกวียนกำเกวียน
นอกเหนือไปจากคำภาวนาที่ว่า ก็จงรู้ไว้ว่าที่นี่ก็ไม่มีอะไรเหลือให้เธอแล้ว ไม่มีอะไรที่ควายอย่างฉันจะให้เธอได้อีกต่อไป..
ไม่มีแม้แต่นิดเดียว
::: The End :::::::
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า..
เกิดเป็นคนเจ็บแล้วต้องรู้จักจำ เพราะขนาดควายที่เจ็บซ้ำๆมันยังไม่อยากจะทน!
